14-06-08

Zaterdagavond

Het is zaterdagavond en deze twintigjarige zit thuis... wat zeg je daarvan?!

Er zijn natuurlijk een aantal factoren die dit bizar incident beïnvloeden natuurlijk. Ten eerste is het examen, en is buitegaan voor mijn lieftallige verantwoordelijke een beetje uit den boze. Ten tweede is mijn lieftallige verantwoordelijke van de oude stempel en is ze van mening dat een feestje vandaag nog steeds om één uur gedaan is... Ten derde kan ik mijn mond niet houden en lijden alle vorige factoren tot een onvermijdelijke ruzie en sancties.

 Dan maar een beetje bloggen dacht ik bij mezelf.

De laatste tijd gebeurd er echt te veel in mijn leven. En ik heb soms het gevoel dat mijn hoofd zal ontploffen als ik nog 1 seconde nadenk over alles. Er zijn dingen die ik aan mezelf ontken, niet aan de buitenwereld vertel. Ik heb het gevoel een beetje verloren te lopen in mijn herwonnen vrijheid. Ergens mis ik de zekerheid van mijn relatie, de zachte armen rond me wanneer ik in slaap viel. Het thuiskomen en weten dat je zelf kan kiezen hoe je avond eruit zal zien is iets waar ik nu enkel nog van kan dromen... Beperkingen, beperkingen, beperkingen!!!

Ik ben het beu om te liegen, maar heb het idee dat ik tegen bijna niemand 100% eerlijk kan zijn over alles wat er gebeurd. Ik zou niet weten hoe ik bepaalde acties moet rechtvaardigen, mits er geen logische of aanvaardbare uitleg bestaat voor waartoe ik in staat ben. In mijn donkerste uren vraag ik me af of ik een stoornis heb ofzo. Hoe stom klinkt dat?! Een stoornis.. waar haal ik het.

Voor mezelf heb ik 3 persoonlijkheden, die wel erg freudiaanse tintjes vertonen. Hier volgt een korte voorstelling:

**Me:

Me is het meisje dat is beginnen domineren tijdens mijn "zware tienerjaren". Me gaat niks uit de weg, zwijgt nooit, luistert niet, drinkt veel, gebruikt graag drugs en wil tegendraads zijn. Ze praat luid (te luid), heeft veel woede en heeft een voorkeur voor de vleselijke lusten. Ze kent geen verzadiging en wil steeds meer, maar vooral anders. Ze houdt het zelden op 1 stuk vlees per keer en heeft steeds de drang aandacht te zoeken van het andere geslacht.  

Me komt vooral boven wanneer ik heel erg emotioneel ben en mijn gevoelens niet kan luchten op de manier die me het beste ligt. Ze stookt ruzie in mijn hoofd tussen de 2 anderen en beleefd er nog plezier aan ook. Wanneer ik wakker wordt met een schuldgevoel, hoef ik niet lang te zoeken naar de schuldige...**

**Myself:

Myself is de jong volwassene die meestal te zien is. Een combinatie van Me en I, die met momenten nadenkt over wat ze zal doen en wat ze zal zeggen, maar 2 seconden later alles kan omgooien en toch doen wat ze wil. Ze is de stem die weerklinkt bij de mensen op school, de stem die iedereen aan het lachen maakt, maar soms ook wijze dingen zegt. Ze studeert graag, leest en luistert naar problemen. Raad geven doet ze wanneer nodig en soms zelfs iets te gretig.

Ze doet dingen voor zichzelf en onderdrukt impulsen. Vrijdagavond vertrekt ze iets om te gaan drinken, maar zelden haalt ze de volgende dag.

Myself huilt wel eens, wanneer het haar allemaal te veel wordt. Ze probeert het wel te verstoppen en beperkt zichzelf tot korte buien, maar kan daarna nooit normaal doen. Meteen weer vriendelijk, lachend, grapjes maken.**

**I:

I is een gevoelige dame.. Ze denkt na over de problemen die Myself te horen krijgt en is steeds op zoek naar mogelijke oplossingen. Ze heeft een voorkeur voor zachte muziek en huilt veel meer dan haar lief is. Ze vertrouwd alles toe aan een dagboek en vraagt zich regelmatig af of ze wel de juiste beslissingen neemt. Onzekerheid is haar zeker niet vreemd en wanneer ze geen bevestiging krijgt, zal ze niet doorzetten.

I wordt snel verliefd. Ze verliest haar hart aan ieder die lief lacht en haar met de juiste woorden benaderd. Ze zal alles doen om haar partner gelukkig te maken en is onverwacht romantisch.

Kleding kopen is meestal I's departement, omdat zij steeds in functie van de partner kiest.**

Zie je hoe het zo wel eens zou kunnen botsen tussen al deze karakters? Echt, in mijn hoofd, kan het kleine oorlog zijn!!! maar, ik heb er al mee leren leven. Kan er toch niks aan doen. Meestal kan ik ze wel in evenwicht houden en houden ze zich redelijk koest. But you don't want to meet me in my darkest hour, i'll tell you that.

Zo, heb me weer ff geamuseerd, nu stoppen met typen, vingers doen pijn.

om af te sluiten, enkele quotes, die bij elke "ik" passen:)

*Me: "Last night I could not stop thinking about a Big Mac. I finally had to get dressed, go out and pick up a guy" --> Samantha SATC

*Myself:  'If you had a patient who had a very, very slim chance of living, would that be good news? Would you tell the family, "Buck up, he's got a shot in hell?"  --> Charlotte SATC

*I: "I'll see you Sunday night. Don't disappoint us. And by us, I mean you and me." --> Carrie SATC

22:16 Gepost door J. in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Herkenbaar Kom hier nog elke keer lezen daar ik mezelf soms herken...

Het is helemaal niet raar om zulke persoonlijkheden te hebben hoor. Ofwel ben ik ook raar omdat ik me er op betrap er ook te hebben. Uitleggen wat er juist gebeurd is, is inderdaad moeilijk. Ik ben sinds april ook single en kan het nog altijd niet deftig uitleggen, je hebt dus geen stoornis, tenzij ik dat ook al heb haha. Zie in ieder geval dat de studies er niet onder lijden ! Die zijn hoe grof het ook mag klinken veel belangrijker nu dan een stukgelopen relatie en al zijn gevolgen...

Gepost door: Troetel | 15-06-08

... Nu de vakantie eraan komt, kan je al een beetje ontstressen, ...
die meerdere "You's" krijgen zo ook wat adem, denkruimte, ontspanning, ...
Feit dat je gevoel hebt dat je wat verloren loopt in herwonnen vrijheid,.. wie niet als ie er weer alleen voor staat? Weet dat je daar hoe langer hoe beter mee gaat kunnen omgaan.
En als je die zekerheid mist; denk dan aan alles wat je wel hebt. Die andere zekerheden komen nog wel!
Kus x

Gepost door: Forseti | 16-06-08

De commentaren zijn gesloten.